Τέλη Κοιμητηρίων

Από Διάπλους στην Αυτοδιοίκηση Wiki
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στις αρμοδιότητες των Δήμων ανήκει η δημιουργία, συντήρηση και λειτουργία κοιμητηρίων. Τούτο δε προκύπτει τόσο από το άρθρο 75, παρ. IΒ, περ. 10 και παρ. IΙ8 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΔΚ, κυρωτ. ν. 3463/ 2006, Α’ 114), όπως τροποποιήθηκε με το ν. 4144/ 2013 (Α’ 88), όσο και από το άρθρο 1 του αν 582/ 1968 (Α’ 225). Τα κοιμητήρια χαρακτηρίζονται ως πράγματα εκτός συναλλαγής επί των οποίων, σύμφωνα με το άρθρο 970 του Αστικού Κώδικα, δύναται να αποκτάται ιδιωτικό δικαίωμα ιδιαίτερο (ειδικό δικαίωμα) επί ορισμένου χώρου ταφής. Ειδικότερα, με τη σύσταση οικογενειακού τάφου παραχωρείται στον δικαιούχο και τα περιοριστικώς αναφερόμενα μέλη της οικογένειάς του, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο άρθρο 3, παρ. 3 του αν 582/ 1968, το αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης ορισμένου τάφου. Η σύσταση του οικογενειακού τάφου χωρεί με ρητή πράξη της αρμόδιας δημοτικής αρχής, με την οποία παραχωρείται η χρήση του τάφου στον δικαιούχο. Ως άδεια χρήσης πράγματος ανήκοντος στη δημόσια περιουσία του οικείου ΟΤΑ, η πράξη παραχώρησης οικογενειακού τάφου συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη, με την οποία ιδρύεται έννομη σχέση δημοσίου και όχι ιδιωτικού δικαίου, με περαιτέρω συνέπεια ότι ο χώρος επί του οποίου παρέχεται δικαίωμα χρήσης (ταφής), δεν αποτελεί περιουσιακό στοιχείο του δικαιούχου. Ακόμη, τα δικαιώματα ταφής και γενικά η λειτουργία των δημοτικών κοιμητηρίων, ρυθμίζονται με κανονισμός που ψηφίζεται από το δημοτικό συμβούλιο, κατά τις ισχύουσες ειδικές διατάξεις του άρθρου 4, παρ. 1 του αν 582/ 1968, ενώ, ακολουθούν και οι ετήσιες αποφάσεις των οικείων συμβουλίων περί καθορισμού των τελών και του ύψους αυτών. Σύμφωνα με το άρθρο 4, παρ. 2 του αν 582/ 1968 τα έσοδα που προέρχονται από τα κοιμητήρια είναι δικαιώματα ή τέλη που επιβάλλονται για την κάλυψη εν μέρει ή εν όλω των δαπανών της συντηρήσεως και γενικά της λειτουργίας τους.